ตอนที่ 162 บนเส้นทางน้ำพุเหลือง ก็ต้องเป็นหมาของฉัน

รูม่านตากู้อวิ๋นฮ่วนหดเกร็ง เขาพลิกตัวอย่างฉับพลันกดเธอลงใต้ร่าง

การเคลื่อนไหวเร็วเกินไป ฉู่หลิงยังตั้งตัวไม่ทัน

กู้อวิ๋นฮ่วนใช้สองมือยันข้างหูเธอ ก้มมองเธอ ดวงตาแดงจนน่ากลัว

“เจ้านายจะไม่ตาย” เขาเน้นทีละคำ เสียงเต็มไปด้วยความดื้อรั้นบ้าคลั่ง “ผมจะไม่ยอมให้เจ้านายตาย”

“ถ้าเจ้านายเป็นอะไรไปจริง ๆ……” เขาหยุดชั่วครู่ เสียงสั่น “งั้นผมจะฆ่าทุกคนในราชวงศ์ประเทศ X! แล้ว……แล้วผมจะตามเจ้านายไป”

“นรกก็ดี สวรรค์ก็ดี เจ้านายไปไหน ผมก็ไปที่นั่น”

ฉู่หลิงมองเขา หัวเราะเบา ๆ อย่างอ่อนโยน ยกมือลูบหน้าเขา

“หมาบ้า บ้าอะไรอยู่? กว่าจะได้อยู่อย่างสงบมาสิบปี มือของนายเปื้อนเลือดอีกไม่ได้แล้ว”