กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กลางฤดูหนาว ผู้กำกับจางเริ่มมีเหงื่อแตกที่หน้าผาก เขาไอแห้งสองครั้ง หยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มอึกหนึ่งเพื่อถ่วงเวลา
สุดท้ายเขาก็วางแก้วลง เผยรอยยิ้มแบบ “ลึกลับหยั่งไม่ถึง”
“เอ่อ เรื่องนี้…” เขาลากเสียง “อาจารย์ฉู่เป็นศิลปินที่มีพรสวรรค์ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นจริง ๆ”
ถามได้ หนึ่งต่อ N กำจัดครูฝึกจนหมด พรสวรรค์แบบนี้ไม่ใช่แค่ระดับ “ศิลปิน” แล้ว!
“ส่วนอดีตของเธอ…” ผู้กำกับจางยังคงพูดบ่ายเบี่ยง “ศิลปินทุกคนมีความเป็นส่วนตัว เราทำรายการก็ต้องเคารพแขกรับเชิญ ไม่สืบลึกเกินไป”
เท่ากับไม่ได้พูดอะไรเลย
หยางอี่ซิวไม่ยอมแพ้ “ผู้กำกับจางครับ แล้วผลงานของอาจารย์ฉู่ในวันนี้ คุณมองว่าอย่างไร?”