ตอนที่ 155 พูดเหลวไหล หลอกสารพัด

หลินจิ้งที่นั่งเงียบอยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้จึงเอ่ยขึ้น เสียงเบามาก “อาจารย์ฉู่ค่ะ พวกนั้นเป็นเรื่องที่นิยายแต่งขึ้นมา”

“ศิลปะก็มาจากชีวิตจริงนี่” ฉู่หลิงยักไหล่ “บางทีในยุคโบราณอาจมีผู้วิเศษแบบนั้นจริง ๆ ฉันแค่ยืนอยู่บนบ่าของยักษ์”

เธอพูดจบก็ก้มหน้ากินต่อ

ซุนเยี่ยนปิงทนไม่ไหวในที่สุด กระแทกตะเกียบลงบนโต๊ะ “สหายฉู่หลิง! คุณตอบให้มันจริงจังหน่อยไม่ได้หรือไง!”

ฉู่หลิงเงยหน้าขึ้น มองเขาแวบหนึ่ง สายตาเรียบนิ่ง “สหายซุน ฉันไม่จริงจังตรงไหน?”

“คุณมัน—” คำพูดของซุนเยี่ยนปิงมาถึงปากก็ติดขัดอีกครั้ง

เขาจะพูดว่า “คุณมันเหมือนราชาทหารหน่วยรบพิเศษ” ไม่ได้ใช่ไหม? ถ้าฉู่หลิงไม่ใช่จริง ๆ นั่นไม่เท่ากับดูถูกคนหรือ?