กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผิวถนนคอนกรีตถูกล้อรถขัดจนเป็นเงา สองข้างทางเป็นอาคารพักทหารที่เรียงเป็นระเบียบ กระจกหน้าต่างสะท้อนแสงแดดจาง ๆ ของฤดูหนาว
จากสนามฝึกไกล ๆ มีเสียงกระสอบทรายถูกกระแทกหนัก ๆ ดังทึบ ๆ กับเสียงตวาดสั้น ๆ ที่หนักแน่น
ทีมงานรายการที่แบกกล้องอยู่หลายคนเริ่มเกร็งขึ้นมา แม้แต่ฝีเท้าก็ยังเบาลง
แต่ผู้กำกับจางกลับเหมือนทหารผ่านศึกที่กลับสู่ถิ่นของตัวเอง หลังตรงแน่ว หันหน้าเข้ากล้อง น้ำเสียงมีความเคร่งขรึมอยู่หลายส่วน:
“ผู้ชมทุกท่าน นี่คือพื้นที่แกนกลางของฐานฝึกภูเขาแห่งหนึ่งในกองบัญชาการทหารสูงสุด ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แขกรับเชิญของเราจะอยู่ กิน และฝึกที่นี่ร่วมกับทหารจริง ๆ!”
“ตอนนี้ พวกเราไปยังจุดแรกกันเลย—ลานกว้างรวมพลทหารใหม่!”