กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เอาล่ะ คนสุดท้าย และเป็นจุดเด่นหลักของเทปนี้ด้วย” ผู้กำกับจางพูดอย่างร่าเริง “ขอเชิญทุกคนต้อนรับอาจารย์ฉู่หลิง”
ประตูรถถูกดึงเปิด
สิ่งแรกที่ยื่นออกมาคือมือข้างหนึ่งที่กอดแผ่นให้ความร้อนไว้ แผ่นนั้นเป็นรูปกระต่ายสีชมพู หู…ยังขยับได้ด้วย
ฉู่หลิงค่อย ๆ ขยับตัวลงจากรถอย่างเชื่องช้า
เธอสวมเสื้อคลุมทหารบุด้วยนวมตัวหนา สีเขียวเข้ม ทรงหลวมใหญ่ คลุมทั้งตัวเธอไว้แน่นสนิท
คอพันผ้าพันคอสีเทาที่ขนนกเพลิงยัดใส่มือให้ ผมมัดรวบต่ำอย่างลวก ๆ มีปอยผมสองสามเส้นแนบอยู่ข้างแก้มซีด
ที่สุดยอดคือ พอลงจากรถเธอก็ตัวสั่น กอดที่อุ่นมือแน่นขึ้นอีกหน่อย ทั้งตัวแผ่บรรยากาศ “ฉันหนาวมาก ฉันอ่อนแอมาก อย่าแตะฉัน” ออกมา