เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่หลิงพิงชั้นหนังสือ ไม่พูดอะไร แค่เงยตาขึ้นมองเขาครั้งหนึ่ง แววตานั้นสงบนิ่ง แต่ลึกเข้าไปมีบางสิ่งแล่นผ่านไปอย่างรวดเร็ว มืดมิดนัก
ครั้งที่สอง
กู้อวิ๋นฮ่วนก้มลงจูบอีกครั้ง ครานี้เขาพยายามแสดงออกถึงการ “ปล้นชิง” ที่บทกำหนด กลีบปากกดลงอย่างออกแรง แต่ท่วงท่ายังคงมีความฝืดเฝื่อน และเพราะ “ออกแรงเกินไป” จึงชนเข้ากับฟันของฉู่หลิง
ฉู่หลิงส่งเสียงครางในลำคอเบา ๆ
“คัต!” เสียงของผู้กำกับหวังดังขึ้นเล็กน้อย “อวิ๋นฮ่วน! ผ่อนคลาย! นี่ไม่ใช่การต่อสู้! นี่คือการจูบ! ใส่อารมณ์ลงไปหน่อย ใส่…เทคนิคหน่อย! ฉู่หลิง เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
ฉู่หลิงส่ายหน้า ปลายลิ้นเลียเบา ๆ ที่ด้านในริมฝีปากที่ถูกชน ไม่พูดอะไร
ปลายหูกู้อวิ๋นฮ่วนแดงก่ำขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาก้มตาลงหลบสายตาของฉู่หลิง เสียงแหบพร่า
“ขอโทษ…ผม…”