กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในห้องไม่ได้เปิดไฟดวงใหญ่ มีเพียงวงแสงรอบกระจกแต่งหน้า
กู้อวิ๋นฮ่วนหมุนตัวมองเธอ บนใบหน้ายังมีเครื่องสำอางที่ลบไม่หมด รอยแดงตรงหางตาดูประหลาดเย้ายวนเป็นพิเศษภายใต้แสงสลัว
“เจ้านาย” เขาเรียกเสียงเบา ในเสียงยังหลงเหลือความแหบจากการแสดง “ละครวันนี้… พอใจไหม”
ฉู่หลิงไม่พูดอะไร เพียงเดินไปตรงหน้าเขา ยกมือขึ้น ปลายนิ้วไล่เบา ๆ ผ่านรอยแดงจาง ๆ บนลูกกระเดือกเขาที่เธอเผลอเกาออกมาตอนอารมณ์เร่าร้อน
“อาจารย์กู้” เสียงเธอเบานุ่มแต่เย็นยะเยือก “แสดงได้ดี โดยเฉพาะ NG หลายเทคก่อนหน้านี้… ฝีมือการแสดงก้าวกระโดดจริง ๆ”