ตอนที่ 123 จู่ๆ ราชาจอเงินก็อยากทุ่มเทให้งานสักครั้ง

“ดูจากเส้นทางการเงินแล้ว เหมือนเป็นมูลนิธินอกอาณาเขต แต่พอสืบต่อลงไป กลับเจอเกราะป้องกันการติดตามที่แข็งมาก สไตล์……” อีกาดำเว้นจังหวะ “คุ้น ๆ อยู่”

ดวงตาของฉู่หลิงหรี่ลงเล็กน้อย “บุปผาปรภพ?”

“เป็นไปได้สูงครับ” อีกาดำกล่าวเสียงหนัก

“น่าสนใจ” ฉู่หลิงยิ้ม รอยยิ้มครั้งนี้มีอาการตื่นเต้นเจืออยู่

“ดูท่าแล้ว ในน้ำขุ่น ๆ ของแวดวงเมืองจิงคงไม่ใช่แค่ปลาสองสามตัวนี้แน่ ขนาดพวกที่หลงเหลือของ ‘บุปผาปรภพ’ จากต่างแดนยังเข้ามาแทรกเท้า และอาจเป็นหมุดที่ฝังไว้ตั้งแต่หลายปีก่อนด้วย”

ความจริงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของตัวตนเดิมกับตัวเองใกล้เข้ามาทุกที น่าสนใจสุด ๆ

เธอลุกขึ้นยืน เท้าเปล่าเหยียบพื้นไม้ที่อุ่นนุ่ม เดินไปข้างกำแพงกระจก มองลมที่เริ่มก่อตัวด้านนอก