กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 305 มาแล้วก็อย่าไปเลย
พอเสียงปืนดังขึ้น ฝูงหมูป่าก็แตกตื่นกระเจิงในทันที
ไม่ว่าคนหรือสัตว์ต่างก็มีสัญชาตญาณในการแสวงหาความปลอดภัยและหลบเลี่ยงภัยอันตราย หมูป่าย่อมไม่มีทางวิ่งไปยังทิศทางที่มีเสียงปืนดังมาแน่นอน ส่วนใหญ่จึงหันหัววิ่งไปทางทิศตรงกันข้าม
และยังมีบางตัวที่อยู่ใกล้กับช่องทางอื่นมากกว่า ก็มุดพรวดเข้าไปในช่องทางอื่นโดยตรง
ทางด้านหลี่เซี่ยงตงนั้นคลำทางไปแอบอยู่ข้างกองซังถั่วตรงเส้นทางฝั่งตรงข้ามกับเฉินกว่างไฉและเตรียมพร้อมไว้นานแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงปืน สายตาของเขาก็จ้องเขม็งไปที่ช่องทาง มองเห็นหมูป่าพุ่งพรวดออกมาจากด้านหลังกองซังถั่วกองหนึ่ง เขาก็เหนี่ยวไกปืนทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง