กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 306 ในที่สุดก็เก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงเสร็จ
สัตว์ที่ยิงได้ที่ลานนวดข้าวแบบนี้ แน่นอนว่าเป็นของส่วนตัวของหลี่เซี่ยงตงกับพวกไม่ได้ ต้องถือเป็นของส่วนรวม
เฝิงโส่วเย่บอกว่าจะบันทึกความดีความชอบให้พวกเขาก็เป็นเรื่องปกติ
หลี่เซี่ยงตงกับพวกไม่ได้โต้แย้งอะไร ขอแค่ให้บันทึกแต้มแรงงานเพิ่มขึ้นอีกหน่อยก็พอ
แต่กระสุนที่ใช้ไป หลี่เซี่ยงตงไม่คิดจะใช้ฟรี เขาลุกขึ้นยืน ยิ้มแล้วยื่นบุหรี่ให้เฝิงโส่วเย่หนึ่งมวน “หัวหน้า กระสุนพวกนี้ช่วยเบิกคืนให้หน่อยได้ไหม”
“ฮ่า ๆ ๆ เบิกคืน เบิกคืนได้แน่นอน พวกนายใช้ไปเท่าไรฉันก็ชดเชยให้เท่านั้น”