กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 250 หาเรื่องลำบากใส่ตัว
โคนสะโพกด้านหลังของหมูป่าตัวนั้นถูกกระสุนปืนเฉือนเนื้อหายไปแผลหนึ่ง
ใครโดนเข้าแบบนี้ก็ทนไม่ไหว รู้สึกแสบร้อนผ่าว หมูป่าก็โมโหจนตาลาย พุ่งเข้าใส่คนที่ยิงมัน ท่าทางเอาชีวิตเป็นเดิมพันเต็มที่
อู๋ซือหย่วนถือปืนที่ปากลำกล้องยังมีควันสีน้ำเงินลอยอยู่ มือไม้ก็ลนลาน “เวรเอ๊ย เวรเอ๊ย ยิงไม่โดน เหล่าจางเอาไงดี”
“จะเอาไงได้อีกล่ะ รีบไปหลบในพุ่มไม้สิ” จางฉือเองก็ลนลานจนไม่รู้จะทำยังไง ในหัวมีแต่คำกำชับของหลี่เซี่ยงตง ห้ามออกจากบริเวณพุ่มไม้