กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 249 แหวกหญ้าให้งูตื่นแล้ว
หลิวต้าซานมองตามทิศทางที่หลี่เซี่ยงตงชี้ไป
กลางหุบเขาแห่งนี้เป็นทุ่งหญ้าชุ่มน้ำผืนใหญ่ กว้างรวมกับไหล่เขาทั้งสองข้างก็ราว ๆ ร้อยกว่าเมตร ยาวประมาณสองสามลี้
ส่วนกลางพงหญ้ารองพื้นผืนใหญ่ทางไหล่เขารับแดดด้านทิศใต้ มีดงต้นหลิวขึ้นอยู่ผืนเล็ก ๆ เนื้อที่ไม่มากนัก กะดูก็ราวสามสี่สิบเมตร
แต่ต้นหลิวตรงนั้นขึ้นหนาแน่นเบียดเสียดกัน ต้นแล้วต้นเล่า จนเกือบจะหลอมเป็นต้นเดียวกัน
เป็นทำเลดีจริง ๆ
ยิ่งมองหลิวต้าซานก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่น่าใช่สุสานหมาป่า แต่เหมือนรังหมาป่าเสียมากกว่า ทว่าหลี่เซี่ยงตงพูดอย่างมั่นใจขนาดนั้น เขาจึงเริ่มไม่แน่ใจ