กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 170 มีคนถูกหมาป่ากัด
พอเห็นว่ามีคนบาดเจ็บ หลี่เซี่ยงตงกับเฉินกว่างไฉก็ไม่ทันสนใจแล้วว่ายิงถูกหมาป่าตัวนั้นหรือไม่ รีบตรงเข้าไปหาคนเจ็บทันที
“เป็นยังไงบ้าง? ไม่เป็นอะไรใช่ไหม!?”
คนคนนั้นนอนอยู่บนพื้น ส่งเสียงครางอย่างเจ็บปวด “โอ๊ย! โอ๊ย! ไม่ไหวแล้ว ผมถูกหมาป่ากัด!”
เมื่อเข้าไปใกล้และช่วยพยุงคนคนนั้นขึ้นมา เฉินกว่างไฉก็ร้องอย่างตกใจ “เหล่าซื่อ ทำไมเป็นนายล่ะ?”
“ไม่ใช่ฉันแล้วจะเป็นใครอีกล่ะ!”
คนคนนี้ชื่อเหอเหล่าซื่อ ไม่มีชื่อจริงเป็นกิจจะลักษณะ เพราะเป็นลูกคนที่ 4 ของบ้านจึงเรียกกันด้วยชื่อนี้ เขาเองก็อยู่บ้านเกิดไม่ไหวเหมือนกัน เมื่อปีก่อนจึงหอบลูกหอบเมียมาอยู่เป่ยต้าฮวง