กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 169 เสียงกรีดร้องกลางดึก
มองดูแววตากระหายรู้ของต้วนเจวียนกับไป๋เฟยเฟยสองคน
กัวหรุ่ยกับโจวเจียเหวินยิ้มให้กันอย่างเข้าใจ พลางนึกถึงตอนที่ตัวเองเพิ่งมาถึงใหม่ ๆ ก็อยากรู้อยากเห็นแบบนี้เหมือนกัน จนกระทั่งได้เห็นของจริงถึงได้รู้สึกเกรงขามธรรมชาติอย่างเต็มเปี่ยม
“จริง ๆ นะ พวกเราอยู่ในเขตเทือกเขาเสี่ยวซิงอันหลิ่ง ในภูเขานี้มีสัตว์ป่าสารพัด ทั้งหมูป่า กวางโร หมาป่า จิ้งจอก หมีดำ หรือแม้แต่เสือก็มี พวกเธอมาอยู่ที่นี่ต่อไปต้องระวังให้ดี
โดยเฉพาะตอนกลางคืน ห้ามออกไปคนเดียวเด็ดขาด ถ้าบังเอิญเจออันตรายเข้าจะยุ่งไปกันใหญ่”
“อยู่ในหมู่บ้านยังจะมีอันตรายอีกเหรอ!?”