กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 171 พอประมาณก็พอ
เรื่องการปลดทุกข์ในห้องนี้ คือบทเรียนที่พวกเธอเหล่านี้ซึ่งเป็นปัญญาชนมาจากในเมืองต้องผ่านให้ได้
ยุคนั้นในเมืองมีแค่บ้านที่อยู่อาคารพักอาศัยเท่านั้นที่มีห้องน้ำในบ้าน คนที่อยู่บ้านชั้นเดียวก็ใช้ห้องน้ำสาธารณะข้างนอก ทางบ้านก็ใช้กระโถนปัสสาวะกัน
แต่มันก็แล้วแต่ฐานะครอบครัว คนที่อยู่ในเรือนรวมหลายครอบครัวพวกนั้นโดยพื้นฐานไม่ค่อยสนเรื่องพวกนี้ เรื่องแรกที่ทำทุกเช้าหลังตื่นก็คือออกไปเทกระโถนปัสสาวะข้างนอก
แต่พวกโจวเจียเหวินไม่เหมือนกัน ทางบ้านล้วนมีฐานะดี ไม่ได้อยู่อาคารพักอาศัยอพาร์ตเมนต์ ก็เป็นบ้านมีลานของตัวเองหรือบ้านพักตากอากาศหลังเล็กอะไรทำนองนั้น