กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 146 ห้องโรงแรมมีน้ำรั่ว
“พี่เหย่”
“เซี่ยเป่า”
เสียงสองเสียงจากชายหญิงดังขึ้นกะทันหัน ทำลายบรรยากาศตึงเครียดที่ค้างอยู่
เสิ่นชิงเซี่ยหันไปมองทางต้นเสียง เห็นรถคันหนึ่งกับเจียงเย่าหยางที่อยู่ในรถ จากนั้นเฉิงหนิงหนิงก็ลงจากที่นั่งข้างคนขับแล้ววิ่งฝ่าสายฝนเข้ามา
เสิ่นชิงเซี่ยยืนนิ่งไปหนึ่งวินาที ก่อนกางร่มแล้ววิ่งไปหาเฉิงหนิงหนิง
“ฝนตกหนักขนาดนี้ ทำไมไม่กางร่มล่ะ?”
เสิ่นชิงเซี่ยมีสีหน้าเป็นห่วง พลางรีบหยิบกระดาษจากกระเป๋าสะพายมาเช็ดน้ำฝนบนใบหน้าให้เฉิงหนิงหนิง
เฉิงหนิงหนิงไม่สนใจตัวเองเลย เธอมองเสิ่นชิงเซี่ยอยู่ครู่หนึ่งก่อนถามว่า “เซี่ยเป่า เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? เจียงเย่าหยางบอกว่าเซี่ยเหย่รู้เรื่องแล้ว”