กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 147 ดื่มชาขิงน้ำตาลทรายแดงถ้วยเดียวกัน
เสิ่นชิงเซี่ยลังเล
เซี่ยเหย่พูดอีกว่า “ห้องสวีตที่ฉันพักมีห้องว่าง”
เสิ่นชิงเซี่ยตกลง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งคู่ก็มาถึงโรงแรม
เซี่ยเหย่ลากกระเป๋าเดินทางของเสิ่นชิงเซี่ยเข้าไปในห้องที่ตัวเองพักทันที จากนั้นก็เก็บข้าวของตัวเองลวก ๆ แล้วเอาไปวางไว้ในห้องที่เจียงเย่าหยางเคยพัก
“ห้องนี้ใหญ่กว่า เธอนอนห้องนี้แล้วกัน” เซี่ยเหย่พูดพลางชี้ไปยังห้องที่ตัวเองเคยนอน
พอรู้ว่าเขายกห้องนี้ให้ตัวเอง เสิ่นชิงเซี่ยก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ “ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นก็ได้ ฉันนอนห้องนั้นก็พอ”
ที่นี่หรูหว่าโรงแรมที่เธอพักตั้งเยอะ เสิ่นชิงเซี่ยจะเลือกมากไปทำไม
อีกอย่าง เงินก็เป็นเขาที่จ่าย เขาควรได้ห้องที่ดีกว่า