กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 145 เซี่ยเหย่เปิดแผลใจของตัวเอง
แววตาของเซี่ยเหย่หม่นลงเล็กน้อย น้ำเสียงก็แผ่วต่ำลงเช่นกัน “อยากรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงไปเกาะหนาน?”
เสิ่นชิงเซี่ยพยักหน้าไปได้ครึ่งหนึ่ง แต่เมื่อมองผู้ชายตรงหน้าซึ่งดูราวกับถูกบางสิ่งปกคลุมในชั่วพริบตา เธอก็เปลี่ยนคำพูด “ไม่อยากรู้”
เซี่ยเหย่ส่งเสียง “จิ๊” น้ำเสียงเจือความน้อยใจและผิดหวังเล็กน้อย “ไม่อยากรู้จักฉันขนาดนั้นเลย?”
เสิ่นชิงเซี่ยปฏิเสธในใจในชั่วพริบตา ไม่ใช่
“ไม่อยากรู้ก็ได้” เซี่ยเหย่ล้วงมือข้างหนึ่งลงกระเป๋า พูดอย่างสมเหตุสมผล “แต่ฉันตรวจสอบข้อมูลของเธอแล้ว เพื่อเป็นของขอขมา ฉันต้องให้เธอรู้เรื่องของฉันเหมือนกัน”
“……” เสิ่นชิงเซี่ยเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย
ทำไมถึงเป็นแบบนี้อีกแล้ว?