0479

⬢⬢⬢

ตอนที่ 479 ศิษย์พี่รองสวี่ซานกว้า!

“ศิษย์น้องหญิง”

เสียงแจ่มใสอ่อนโยนสายหนึ่งดังแว่วมาจากนอกตำหนัก

เย่ชิงเหยียนเงยหน้ามองตามสัญชาตญาณ ก็เห็นคนผู้หนึ่งยืนอยู่นอกตำหนัก ย่อมเป็นสวี่ซานกว้า ศิษย์คนที่สองของมู่อี้กว้า

สวี่ซานกว้าสง่างามผ่าเผย มองปราดแรกมีท่วงทีกระเดียดไปทางสุภาพชนผู้สง่างาม ชายเสื้อสีขาวพลิ้วไหว ยังให้ความรู้สึกประหนึ่งเซียนจุติลงมายังโลกมนุษย์อยู่บ้าง

เขารูปร่างสูงใหญ่ คิ้วตาคมลึก หากมองอย่างละเอียด สายตาลึกล้ำจนทำให้ผู้คนมองไม่ออกถึงความคิดในก้นบึ้งของดวงตา

ทว่านี่ดูเหมือนจะเป็นความรู้สึกหลอกตาอีกชั้นหนึ่ง เขาคิ้วตาโค้งมน ยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างเห็นได้ชัด เป็นคนที่อารมณ์ความรู้สึกปรากฏบนสีหน้า

ความรู้สึกแรกของเย่ชิงเหยียน: ศิษย์พี่ชายคนนี้หน้าตาหล่อเหลาไม่เบา สงสัยอยู่บ้างว่าอาจารย์จะเป็นพวกคลั่งคนงาม ไม่อย่างนั้นไฉนศิษย์พี่หญิงถึงงดงามปานนี้ ศิษย์พี่ชายก็ยังหล่อเหลาขนาดนี้? อืม ตัวข้าเองก็หน้าตาไม่เลวเหมือนกัน... ฮ่า!

มองอีกสองที: ศิษย์พี่ชายท่านนี้ นางกลับมองไม่ออกถึงตบะเนี่ยนะ?! หรือว่าตบะจะสูงกว่านางไปแล้ว? ศิษย์พี่ชายของนางคนนี้คงมิใช่แอบเหินสู่เซียนไปแล้ว แต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้หรอกนะ?