เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 478 รอข้าเหินสู่เซียน ข้าต้องเข้าร่วมสำนักอู๋จี๋ของพวกเจ้าให้ได้แน่นอน
แน่นอนว่า ย่อมมิใช่ผู้ฝึกตนแดนเบื้องล่างทุกคนที่จะไม่สนใจสำนักในโลกเซียน
ยังมีผู้คนอีกมากมายที่ใฝ่ฝันถึงสำนักใหญ่
เมื่อเห็นว่าบรรดาเซียนผู้ยิ่งใหญ่ที่ลงมายังโลกมนุษย์ดูเหมือนจะค่อนข้างมีเมตตาและพูดคุยง่าย จึงพากันรวบรวมความกล้าเอ่ยถามบรรดาเซียนผู้ยิ่งใหญ่ถึงสถานการณ์ของสำนักในโลกเซียน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำนักใหญ่อย่างนิกายห้าธาตุ นิกายเมฆาเร้นลับ และนิกายตราเทพ
เมื่อได้รู้ว่าสำนักของตนในโลกเซียนมิได้เป็นสำนักใหญ่อันใด ก็มิได้มีสีหน้าแปลกใจแต่ประการใด
เพราะพวกเขารู้แจ้งแก่ใจดีว่า พวกตนเพิ่งจะค่อยๆ พัฒนาขึ้นมาในโลกบำเพ็ญเพียงช่วงพันปีมานี้เอง ผู้ที่เหินสู่เซียนมีน้อยนิดจนนับนิ้วได้
ในรอบพันปีมีได้สักหนึ่งหรือสองคนก็นับว่าไม่เลวแล้ว หลายร้อยปีมานี้ยังไม่มีผู้ใดเหินสู่เซียนชั่วคราว และผู้ที่มีความหวังในการเหินสู่เซียนมากที่สุดในตอนนี้ล้วนอยู่ในระดับข้ามเคราะห์ ขาดไปเพียงก้าวเดียวเท่านั้น
ในตอนแรกก็ยังปกติดี ทุกคนต่างก็สนใจการแบ่งขั้วอำนาจในโลกเซียน