เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 480 อาจารย์มีศิษย์แค่คนเดียวเองนะ!
เย่ชิงเหยียนพูดความจริง
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเซียนไร้นามเดิมทีก็เป็นร่างแฝงของนางเอง ศิษย์พี่ชายของตนมีเรื่อง นางย่อมต้องออกหน้าอยู่แล้ว!
มู่อี้กว้ายังคงรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง เขาไม่เคยเรียกร้องให้ศิษย์ทำสิ่งใดมาก่อน บัดนี้เพื่อศิษย์คนที่สองจึงต้องเอ่ยปากขอร้องศิษย์คนที่สาม มู่อี้กว้ายังกังวลว่าชิงเหยียนจะคิดว่าเขาลำเอียงหรือไม่
คล้ายจะมองออกถึงความคิดในใจของมู่อี้กว้า เย่ชิงเหยียนจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้นว่า “แม้ข้าจะกราบเข้าเป็นศิษย์ของท่านสั้นที่สุด แต่ในเส้นทางบำเพ็ญเพียรทั้งหมดของข้า ตลอดช่วงเวลาหนึ่งปีกว่าที่ผ่านมานี้ ท่านสั่งสอนข้านานที่สุด หากตอนนั้นไม่มีท่านนำข้าเข้าสู่สำนักเซียน จะมีข้าในวันนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ?”
ตอนนั้นไม่มีใครยินดีรับนางไว้เลยสักคน
นางไม่คิดหรอกว่ามู่อี้กว้าจะลำเอียงเข้าข้างใคร
อีกอย่าง หากพูดอย่างเป็นธรรม มู่อี้กว้ารู้จักกับศิษย์พี่ชายและศิษย์พี่หญิงนานกว่า ย่อมเป็นธรรมดาที่จะลำเอียงเข้าข้างพวกเขามิใช่หรือ!
เหมือนกับนาง นางก็ยิ่งลำเอียงเข้าข้างเอ้อร์จวี่นมากกว่าเช่นกัน