Chapter 0073

ตอนที่ 73 อย่าอิจฉาเลย ฉันทะยานขึ้นฟ้าไปแล้ว!

ช่วงสองสามวันนี้เหลียงฝานไม่ได้อ่านหนังสือเท่าไรนัก เหตุผลง่ายมาก เขาเองก็อยากเห็นว่าหร่านอี้จะฝึกฝนทฤษฎีกระบี่ห้าประการของคุณปู่จินได้ถึงระดับไหน

กระบี่อ่อนของหร่านอี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการสั่งทำ แต่ยังต้องใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะได้มา และในช่วงเวลานี้ เขาทำได้เพียงพึ่งพาจวินเปี๋ยหลี่และโม่เซียงเผิงคอยป้อนกระบวนท่าให้ เพื่อฝึกฝนความรู้สึกของมือ

ทว่าวันนี้หร่านอี้กลับไม่ได้ฝึกกระบี่ ไม่ใช่เพราะถึงขีดจำกัดแล้ว แต่เป็นเพราะหร่านเชามาถึงซีหนิงแล้วในที่สุด

สำหรับหร่านอี้แล้ว หร่านเชาคือตัวตนที่เปรียบเสมือนฝันร้ายตลอดสิบปีที่ผ่านมา ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ต่อหน้าอีกฝ่าย ตัวเขาก็ดูเหมือนเป็นเพียงตัวตลกเท่านั้น

ต่อหน้าหร่านเชา หร่านอี้เคยรู้สึกต่ำต้อย แต่ในวินาทีนี้ เขาไม่มีความขลาดกลัวเหมือนแต่ก่อน กลับมีความมั่นใจเพิ่มขึ้นมาส่วนหนึ่ง

อาจารย์ของฉันคือบุคคลระดับแนวหน้าของคนรุ่นใหมหายอดปรมาจารย์จวินเปี๋ยหลี่ ส่วนวิชาที่ฉันเรียนอยู่ในตอนนี้คือมรรคกระบี่สูงสุดของคุณชายเหลียง หร่านเชาที่เคยอยู่สูงส่งในอดีต ตอนนี้ต่อหน้าฉันก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาเท่านั้น!

“น้องอี้ ช่วงนี้สบายดีไหม?”

บนใบหน้าของหร่านเชาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หร่านอี้อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเลื่อนลอย นี่กี่ปีมาแล้วที่เขาไม่ได้เห็นพี่ชายคนนี้ปฏิบัติกับเขาอย่างเกรงใจเช่นนี้?