กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 74 การเสริมส่งด้วยวาสนาบัณฑิต? ผมสะกิดเบา ๆ ก็พังทลายแล้ว!
ย้อนเวลากลับไปเมื่อครึ่งก้านธูปก่อน!
เหลียงฝานกำลังนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โยกอย่างสบายอารมณ์ ส่วนเจ้าหนุ่มหร่านอี้กำลังถูกจวินเปี๋ยหลีทารุณ หรือจะพูดให้ถูกคือจวินเปี๋ยหลีกำลังป้อนกระบวนท่าให้เขาอยู่
กำลังดูอย่างเพลิดเพลิน เหลียงฝานก็เกิดญาณสังหรณ์ขึ้นมาฉับพลัน อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะปล่อยสัมผัสวิญญาณออกไปตามความรู้สึกนั้นมุ่งตรงไปยังศูนย์บัญชาการกลางซีโจว
ใช่แล้ว สัมผัสวิญญาณของเหลียงฝานสามารถตรวจจับได้กว้างไกลจนไร้ขอบเขต ทว่าเพื่อชีวิตที่สงบสุข ปกติเขาแทบจะปิดสัมผัสวิญญาณเอาไว้ ไม่อย่างนั้นข้อมูลที่รับรู้ได้คงมากเกินไปจนเขาไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสงบได้เลย
“อืม!? มิน่าล่ะถึงเกิดญาณสังหรณ์ ซุนกานรีบร้อนตามหาตัวเรามีเรื่องอะไรกัน?”
เหลียงฝานไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่ศูนย์บัญชาการกลาง แต่ก็ได้ยินว่าซุนกานส่งคนรีบมาตามหาเขาที่ซีหนิง ทว่าในเมื่อตัวเขาเองยังเกิดญาณสังหรณ์ เรื่องนี้ย่อมเกี่ยวข้องกับเขาอย่างใหญ่หลวงแน่นอน
เหลียงฝานตัดสินใจได้ในทันที เขาส่งกระแสเสียงบอกจวินเปี๋ยหลีว่าตนอาจต้องออกไปข้างนอกสักวัน และฝากให้ช่วยดูแลเจ้าโก่วจื่อแทน