Chapter 0047

ตอนที่ 47 การคิดเข้าข้างว่าอีกฝ่ายล้ำลึกนั้นไม่ควรมี

“ฉันขอถามเป็นครั้งสุดท้าย ใครจะถอนตัวบ้าง ฉันบอกพวกคุณได้เลยว่าหลังจากนี้จะเหนื่อยกว่าเดิม ครั้งนี้พวกคุณไม่ต้องห่วงเรื่องหน้าตาแล้ว ให้เวลาพวกคุณหนึ่งชั่วยามในการตัดสินใจให้ชัดเจน แล้วพักผ่อนซะ!”

เหลียงฝานพูดจบก็นั่งลงใต้ร่มไม้ เด็กแสบพวกนี้คงจะสติแตกกันแล้วสินะ นักศึกษาบางส่วนน่าจะถอนตัวแล้ว ต่อให้มีคนยืนหยัดได้ พอขึ้นเขาไปแล้วค่อยถอนตัวอีกส่วน แผนการนี้สมบูรณ์แบบ

ส่วนสาเหตุที่ให้เวลาหนึ่งชั่วยามเพื่อให้นักศึกษาสำนักศึกษาอำเภอได้พักนั้น ไม่ใช่เพราะเหลียงฝานใจดี แต่เขามีเจตนาร้ายต่างหาก

ใคร ๆ ก็รู้ว่าในขณะที่เดินต่อเนื่องกันไป กัดฟันหน่อยก็ยังพอทนได้ แต่ถ้าพักกลางคันไปช่วงหนึ่งแล้วค่อยออกเดินทางใหม่ ความยากจะเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณทันที

โดยเฉพาะนักศึกษาสำนักศึกษาอำเภอที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างสุขสบายเหล่านี้ พวกเขาใกล้จะถึงขีดจำกัดความเหนื่อยล้าแล้ว จู่ ๆ มานั่งพักหนึ่งชั่วยาม หลังจากนี้เกรงว่าคงไม่มีกี่คนที่ลุกขึ้นไหว

ถึงเวลานั้น เด็กพวกนี้ทนความลำบากไม่ไหวจนถอนตัวจากการทดสอบครั้งนี้ ตนก็จะมีเหตุผลไปบอกอินหรูหลิ่งว่าเด็กพวกนี้ฉันสอนไม่ได้ สมบูรณ์แบบ!

เหล่านักศึกษาที่น่ารัก ขอบคุณฉันที่ทำให้พวกคุณโดนสังคมสั่งสอนก่อนเวลาอันควรเถอะ การเจ็บตัวยิ่งเร็วยิ่งดี ฉันนี่ดีกับพวกคุณเกินไปแล้วจริง ๆ!