เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 48 ไร้เทียมทานในยุคสมัย
“ท่านอาจารย์ ท่านตื่นแล้วหรือ? พวกเราจะออกเดินทางปีนภูเขาลั่วเยี่ยนกันต่อเลยไหม?”
หลิ่วชิงวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาถามเหลียงฝานหนึ่งประโยค พร้อมกับส่งกระติกน้ำให้เขา
เหลียงฝานไม่ได้ยื่นมือไปรับกระติกน้ำ แต่กลับชี้ไปรอบ ๆ เหล่านักศึกษาสำนักศึกษาอำเภอ “พวกเธอทุกคนจะยืนกรานปีนเขาต่อ ไม่คิดจะถอดใจกลับบ้านแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ครับท่านอาจารย์ พวกเราจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง เมื่อเข้าใจถึงความหวังดีของท่านแล้ว พวกเราจะยอมแพ้ง่าย ๆ ได้อย่างไร?”
ยามนี้ใบหน้าของเหล่านักศึกษาสำนักศึกษาอำเภอแม้จะยังดูเหนื่อยล้า แต่แววตาของพวกเขากลับแน่วแน่ยิ่ง
ระหว่างนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เขาต้องการเลยสักนิด
เหลียงฝานอดไม่ได้ที่จะตบหน้าผากตัวเองเบา ๆ แล้วถามหลิ่วชิงอย่างจนใจ “พวกเธอเข้าใจความหวังดีอะไรของฉันกันแน่?”
หลิ่วชิงกำลังจะตอบ แต่หวังมือปราบกลับแทรกขึ้นมาว่า “ท่านอาจารย์ จริง ๆ ไม่มีอะไรหรอกครับ เพียงแต่นักศึกษาอยากจะปีนต่อไปให้ถึงยอดเขาเท่านั้นเอง”
พูดจบ หวังมือปราบยังส่งสายตาให้หลิ่วชิง หลิ่วชิงก็เข้าใจในทันที ดูท่าว่าตนเองจะตื้นเขินเกินไปเสียแล้ว