กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จอมยุทธ์ว่างงาน
ตอนที่ 44 คุณทำได้ คุณทำได้จริง ๆ!
“ผมเข้าใจความปรารถนาดีของอาจารย์แล้วครับ”
หลิ่วชิงทำสีหน้าตื่นเต้น ส่วนเหลียงฝานกลับทำหน้ามึนงง นายเข้าใจอะไรอีกแล้วกัน ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
นักศึกษาคนอื่น ๆ หลังจากที่หลิ่วชิงวิเคราะห์สถานการณ์ให้ฟังเมื่อเช้า ก็เริ่มเลื่อมใสเขาอยู่บ้าง พอได้ยินน้ำเสียงตื่นเต้นของเขา จึงอดไม่ได้ที่จะล้อมหน้าล้อมหลังรุมถามว่าเขาเข้าใจอะไร
“เพื่อนนักศึกษาทุกคน ผมเชื่อว่าพวกคุณคงไม่เคยเข้าครัวที่บ้านกันสินะ เพราะพ่อแม่ของทุกคนต่างรู้ดีถึงความหมายของคำว่า ‘วิญญูชนห่างไกลจากโรงครัว’
แต่คุณชายเหลียงไม่เหมือนกัน ท่านกำลังใช้การกระทำจริงบอกพวกเราว่า ความลำบากของชาวบ้านนั้นมีอยู่ทุกเมื่อ
อย่างเรื่องในครัวนี้ การตัดฟืน ก่อไฟ ทำอาหาร ไม่มีเรื่องไหนที่ไม่ใช่แรงงาน และหากไม่ระวังให้ดี ไฟก็อาจดับหรือข้าวอาจดิบได้
วิญญูชนห่างไกลจากโรงครัว สิ่งที่ห่างไกลคือการกระทำที่ไร้ประโยชน์ ไม่ใช่ความเกียจคร้าน เหมือนพ่อแม่ของเราที่ตรากตรำเลี้ยงดูพวกเรามาหลายปี แค่เรื่องเข้าครัวเพียงอย่างเดียว พวกท่านใช้เวลาไปเท่าไหร่กัน
ดังนั้นด้วยความเขลาของผม จึงเข้าใจความหมายของอาจารย์ได้เพียงสามชั้นเท่านั้น”
“ผมแค่ไม่อยากให้พวกคุณหิวเท่านั้นเอง จะไปมีความหมายสามชั้นอะไรกัน นายอย่าพูดมั่วซั่ว ผมไม่ได้คิดแบบนั้น!”