กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 124 ขอโทษ
ฮั่วเหยารีบพยักหน้า “อื้ม ๆ ข้าไม่ไปคบค้าสมาคมกับนางแล้ว!
ไม่เพียงเพ้อฝันลม ๆ แล้ง ๆ ยังเป็นหมาป่าเนรคุณอีก!
ข้ามอบสิ่งของให้นางตั้งมากมาย นางกลับยังพูดว่าข้าไม่เห็นนางเป็นสหาย ช่างน่าโมโหจนแทบอกแตกตายจริง ๆ!”
หร่วนหลิวฟางเอ่ยอย่างเศรษฐีใจป้ำว่า “คิดเสียว่าซื้อบทเรียนไป ต่อไปนางก็เอาเปรียบไม่ได้แล้ว”
แม่นมหยางอึกอักจะพูดมิพูดแหล่ ทว่าในที่สุดก็เอ่ยปากว่า “ฮูหยินเจ้าคะ เงินทองแท้ ๆ ของบ้านเรา จะปล่อยให้คนนอกได้เปรียบไปมิได้นะเจ้าคะ!
ยามนี้รู้ธาตุแท้ของนางแล้ว สมควรไปทวงของเหล่านั้นคืนมาถึงจะถูก!”
“หา? เช่นนั้นมิมัวแต่เสียหน้าแย่หรือ! ข้ากระดากอายใจจะตายไป”
หร่วนหลิวฟางกระอักกระอ่วนพลางเอ่ยปฏิเสธ