กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 123 คางคกเป็นๆ
“เจ้าคิดจะปรักปรำข้าอีกแล้วหรือ ข้าไม่เห็นเจ้าเป็นสหาย แล้วข้าจะมอบเครื่องประดับและพับผ้าให้เจ้ามากมายถึงเพียงนั้นหรือ
ข้าวปลาอาหารขนมในวันวานก็ไม่ต้องพูดถึงแล้ว เครื่องประดับเงินทองยิ่งมีมากเสียจนข้าจำไม่ได้
พูดถึงแค่แพรเมฆเรืองนั่น สิ่งล้ำค่าเพียงใดกัน!
ข้ายังเจียดมาผืนหนึ่งมอบให้เจ้าไปตัดเย็บเอี๊ยมแดง!
บัดนี้เจ้ากลับมาบอกว่าข้าไม่เห็นเจ้าเป็นสหายเนี่ยนะ?!
อู๋เหมี่ยวเหมี่ยวเอ๋ยอู๋เหมี่ยวเหมี่ยว เจ้าช่างเป็นหมาป่าเนรคุณแท้ ๆ!”
นางนึกว่าพอตนกล่าวสิ่งเหล่านี้ออกไปแล้ว จะได้เห็นสีหน้าละอายใจของอู๋เหมี่ยวเหมี่ยว
อีกฝ่ายใส่ความตน อย่างไรเสียก็ต้องรู้สึกผิดบ้างกระมัง?
ทว่า ไม่มี ไม่มีเลยแม้แต่น้อย!