142 - บทที่ 142 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

บทที่ 142: เหตุการณ์ไม่คาดฝัน

-----------------------------------------

เซียวเฟิงมาถึงยอดบนสุดของคฤหาสน์ลอร์ด ทัศนียภาพเบื้องหน้างดงามเกินบรรยาย ทำให้เขาสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ของเมืองได้ทั้งหมด

มันให้ความรู้สึกราวกับว่าเขากำลังยืนอยู่บนจุดสูงสุดที่มองลงมาเห็นขุนเขาทั้งมวล

"น่าเสียดายนัก อุตส่าห์พิชิตดินแดนนี้มาได้ แต่กลับต้องมายืนชมวิวอยู่เพียงลำพัง" เซียวเฟิงถอนหายใจ

"ยังมีข้าอยู่อีกคนนะ" เสียงแผ่วเบาดังมาจากอีกฝั่งหนึ่ง

"ใครน่ะ!" เซียวเฟิงขึ้นมาบนนี้ได้หลายนาทีแล้วโดยไม่รู้สึกถึงตัวตนของใครเลย เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้เขาตกใจไม่น้อย โดยเฉพาะในบรรยากาศมืดสลัวเช่นนี้—มันเป็นความรู้สึกที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกของเขาเลยทีเดียว