141 - บทที่ 141 ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด

บทที่ 141: ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมด

-----------------------------------------

เซียวเฟิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปล่อยวางเรื่องนี้ไป เขาเดินออกจากคฤหาสน์ลอร์ด ในยามนี้เวลาได้ล่วงเลยเข้าสู่กลางดึกแล้ว

เขามุ่งหน้าไปยังประตูเมือง ขณะนี้ทุกครัวเรือนต่างปิดประตูบ้านเงียบสนิท เตรียมตัวเข้าสู่ห้วงนิทรากันหมดแล้ว

ทว่านอกกำแพงเมือง เปลวเพลิงยังคงโชติช่วงสว่างไสวราวกับเป็นเวลากลางวัน

กองกำลังของเซียวเฟิงยังคงทำภารกิจกวาดล้างสนามรบอยู่ท่ามกลางสายลมที่พัดผ่านแผ่วเบา

ภายในเมือง กองลาดตระเวนนักรบออร์คยังคงปฏิบัติหน้าที่ตามคำสั่งที่อู๋เทียนเป็นผู้จัดสรรด้วยตนเอง

"นายท่าน นี่คือทรัพยากรทั้งหมดที่รวบรวมมาได้ขอรับ" หลงชิงบินเข้ามาหาเซียวเฟิงพลางยื่นแหวนเก็บของในมือให้

"ดีมาก ไปพักผ่อนเถนะ" เซียวเฟิงลูบหัวหลงชิงเบาๆ หลงชิงจากไปอย่างอาลัยอาวรณ์ก่อนจะบินกลับเข้าสู่ตัวเมือง