143 - บทที่ 143 ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว

บทที่ 143: ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว

-----------------------------------------

แม้จะรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทว่าเขากลับไม่สามารถควบคุมสายตาของตนเองได้ เขายังคงทอดมองออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา

ผ่านม่านหมอกหนาทึบ โลกเบื้องหลังนั้นก็เผยโฉมออกมา มันดูคล้ายกับผืนป่าภายนอก ทว่าต้นไม้ส่วนใหญ่กลับแห้งเหี่ยวและมีสีดำสนิท แม้กระทั่งยางไม้และดอกไม้ต่างก็เป็นสีดำมืดมิด

ทุกสรรพสิ่ง ณ ที่แห่งนี้แผ่กลิ่นอายอันน่าขนลุกออกมา ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของสิ่งมีชีวิต ไม่พบเห็นสิ่งมีชีวิตใดๆ เลยแม้แต่ตนเดียว แม้กระทั่งพืชพรรณก็ดูราวกับสิ่งไร้วิญญาณ

ทว่าสายตาของเซียวเฟิงยังคงไม่หยุดนิ่ง เขายังคงจ้องมองไปข้างหน้าต่อไป

จนกระทั่ง ณ สุดปลายสายตา ม่านหมอกอีกระลอกก็ปรากฏขึ้น และแสงสีม่วง 2 ลำก็พุ่งทะยานออกมาจากภายในนั้น

เซียวเฟิงเริ่มสนใจ เขาอยากเห็นให้ชัดว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นคืออะไรกันแน่