ตอนที่ 49 ช่วยคนให้ถึงที่สุด

ตอนที่ 49 ช่วยคนให้ถึงที่สุด

เจียงเหมียวเหมี่ยวมองดูสองปู่หลานที่สภาพซอมซ่อและน่าสงสาร ก็รู้สึกใจอ่อนลงเล็กน้อย นางรอจนลมหายใจของท่านผู้เฒ่าสงบลงบ้างแล้ว จึงเอ่ยถามเบา ๆ ว่า “ท่านผู้เฒ่า ยุคแห่งความโกลาหลเดินทางลำบากนัก สองปู่หลานของท่านนี้คิดจะไปที่ใดหรือ”

ท่านผู้เฒ่าลูบหลานชายตัวน้อยที่ตกใจกลัวอยู่ในอ้อมแขนเบา ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความผ่านร้อนผ่านหนาว ถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง เสียงเต็มไปด้วยความอ่อนแรงและความจนใจ

“ผู้มีพระคุณ ท่านไม่รู้หรอก ว่าพ่อแม่ของเด็กคนนี้จากไปแต่เนิ่น ๆ ตอนนี้เหลือเพียงสองปู่หลานเราพึ่งพาอาศัยกัน เมืองลั่วสุ่ยช่วงก่อนหน้านี้รบกันติด ๆ กัน ทหารแตกตื่นโกลาหล ในเมืองไม่สงบมานานแล้ว อีกทั้งในเมืองใกล้จะขาดน้ำแล้ว อยู่ต่อไปไม่ไหวเลย”