ตอนที่ 48 พบความอยุติธรรมระหว่างทาง

ตอนที่ 48 พบความอยุติธรรมระหว่างทาง

ทางหลวงยามเช้ายังเย็นยะเยือก หมอกเช้ายังไม่จางหายจนหมดสิ้น

เจียงเหมียวเหมี่ยวนั่งอยู่บนคานรถม้า คลี่แผนที่ภูมิประเทศออกตรวจดูอย่างละเอียด ตามเครื่องหมายบนแผนที่ หากเดินหน้าต่อไปอีกสามสิบลี้ก็จะเป็นอำเภอซิ่งหลง

นางคิดในใจว่าเหมาะพอดีที่จะรีบไปถึงตัวเมืองอำเภอเพื่อหาที่พักผ่อนสักคืน

บนทางหลวงมีผู้คนสัญจรน้อยนัก สี่รอบด้านเงียบสงัด มีเพียงล้อรถที่บดผ่านพื้นถนนส่งเสียงครืดคราดต่ำ ๆ เป็นระยะ

รถม้าเคลื่อนไปอย่างมั่นคง เดินทางเต็มครึ่งชั่วยาม

ในจังหวะที่เลี้ยวผ่านโค้งหนึ่ง ทันใดนั้นเบื้องหน้าก็มีเสียงร้องไห้โหยหวนกับเสียงตวาดด่าทอและทุบตีดังขึ้น แหลมเสียดหูและกระทันหัน ชั่วพริบตาก็ทำลายความสงบของยามเช้า

สายตาของเจียงเหมียวเหมี่ยวแข็งค้าง นางรีบดึงบังเหียนรถม้าให้หยุดทันที

เมื่อเงยหน้ามองก็เห็นว่าบนผืนหญ้ารกร้างข้างทางมีนักเลงปลายแถวหนุ่ม ๆ สี่ห้าคนยืนล้อมอยู่