กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ผู้อื่นอาจไม่อาจเข้าใจความทุกข์ใจของเหล่าหลัว แต่คนที่นี่กลับเข้าใจได้ดั่งประสบด้วยตนเอง
ฝ่ายตระกูลเฉินก็เพิ่งสับเปลี่ยนเวรยาม จะพูดว่าเป็นเพราะเส้นสายก็ได้ นางจู้จึงไม่ใคร่กล้าเอ่ยปาก
“บุตรีตระกูลเหยาใช้ลมปากภรรยา ให้คุณชายหม่าช่วยเหลือบ้านข้าครั้งใหญ่ ก่อนหลานสาวตระกูลเฉินจะมาที่นี่ นางบังคับให้สามีภรรยาตระกูลเหยาคุกเข่าขอโทษ สองสามีภรรยานั้นแค้นใจ ไม่อยากให้นางตั้งรกรากอยู่อย่างสงบ จึงมาหาข้าให้ทำบางสิ่ง……”
“ข้าก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง ตราบใดที่ข้ายังอยู่ที่นี่วันหนึ่ง ข้าจะไม่ยอมให้คนนอกผู้นี้อยู่ต่อไป” เหล่าหลัวกัดฟัน กล่าวอีก