ตอนที่ 48 เลือกเองเถิด!

หลีหม่านพยายามอย่างที่สุดที่จะข่มสีหน้าตกใจของตน แววตาที่มองไปยังนางโจวแฝงความไม่มั่นใจและหลบเลี่ยงอยู่บ้าง

แต่ไม่นานนัก นางก็หันศีรษะไปทางอื่น ก้มศีรษะลงเล็กน้อย ไม่กล้ารับผิดชอบต่อผลลัพธ์ที่คำพูดของตนกำลังจะนำมา

“อาหม่าน! เจ้าพูดเท็จกับท่านพ่อของเจ้าได้อย่างไร?! เมื่อครู่ยัยเด็กเวรนั่นมาแล้ว เสียงดังขนาดนั้น เจ้าต้องเห็นเข้าบ้างแน่!” นางโจวมองลูกสาวอย่างเหลือเชื่อ รีบวิ่งเข้าไป คว้าแขนอาหม่าน เขย่าอย่างแรงหลายครั้ง “เจ้าอธิบายมาให้ชัด ๆ รีบบอกท่านพ่อของเจ้า ฟืนพวกนี้ยัยเด็กเวรอาหลีเผา! เจ้าพูดสิ!”

สิ่งที่นางโจวใส่ใจไม่ใช่เพียงเรื่องฟืนถูกเผาอีกต่อไป

นางหนาวใจ