กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลีซู่คงรอยยิ้มสุภาพไว้ตลอด ฟังหลีหม่านพร่ำพูดถึงเรื่องชั่วร้ายของสองสามีภรรยานั้นไม่หยุดปาก
ช่วงนี้สองสามีภรรยานั้นใช้ชีวิตกันได้ไม่ดีจริง ๆ
แต่สำหรับนางแล้ว ก็ยังไม่นับว่าน่ารำคาญใจนัก
“จริง ๆ แล้วเจ้ากับข้าสองคนล้วนนับเป็นตัวน่าสงสารที่ถูกพวกเขาทอดทิ้ง ดังนั้นยิ่งควรเกาะกลุ่มกันให้อบอุ่น ข้าไม่มีท่านแม่แล้ว ข้าก็ไม่สนใจความเป็นความตายของตัวเอง จึงยังหนีได้ แต่ท่านแม่ของเจ้ายังมีความรักห่วงใยเจ้า หากเจ้าใส่ร้ายนางเช่นนี้ ภายหน้าจะถูกผู้คนชี้กระดูกสันหลังด่าทอ ดังนั้นอาหม่าน หากเจ้าอยากเอาชนะท่านแม่ของเจ้า ก็มีเพียงหนทางเดียว”
“หนทางใดหรือ?” หลีหม่านไม่เข้าใจ
นางไม่อยากฟังคำพร่ำบ่นของท่านแม่อีกจริง ๆ!