กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในภูเขาห่างไกลจากตัวเมืองอำเภอมาก กฎทั้งปวงล้วนถูกกำหนดขึ้นโดยทหารทางการที่ทำหน้าที่กวดขันพวกนี้เอง
หากพวกเขาอารมณ์ดี ได้ผลประโยชน์บ้างก็จะผ่อนมือให้ แล้วโยนข้อหาหาเศษฟืนไม่พอให้กับคนที่พวกเขาไม่ชอบ เรื่องนี้หลีฉู่เถียนก็รู้แก่ใจดี
แต่ก่อนเขาเคยทำงานที่ด่านพักม้า ย่อมรู้ว่าพวกคนเบื้องบนล้วนแต่ยกขนไก่ขึ้นมาเป็นศรบัญชากันทั้งนั้น
เงินสองตำลึง เขาใช่ว่าจะให้ไม่ได้
แต่เหตุใดต้องตามใจนิสัยเสีย ๆ ของนางโจวด้วยเล่า?
เพิ่งเข้าป่าได้ไม่นานก็ใช้เงินมากมายปานนี้ ถึงยามจากไปในภายหน้า กิจการตระกูลคงไม่เหลืออะไรแล้วกระมัง?!