กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ผมเป็นจิตรกรตัวเล็ก ๆ
“ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม พยายามจับมันให้ได้ก่อน” จงซวินขมวดคิ้ว “ผมต้องรู้ให้ได้ว่าจางเซิงอยู่ในโรงพยาบาลชัด ๆ แล้วทำไมมันยังจะมาอีก”
จริงด้วย ก่อนหน้านี้ทุกคนคาดเดาว่าสิ่งปนเปื้อนอาจลงมือแบบสุ่ม หรือไม่ก็จางเซิงเป็นตัวดึงดูดมัน แต่พอเห็นว่ามันเป็นประเภทสติปัญญาแบบนี้ ก็ชัดเจนว่าเป็นกรณีหลัง
มันคิดว่าจางเซิงกลับมาแล้วหรือ?
“นายจะพักที่นี่กี่วัน”
“ชั่วคราวหนึ่งสัปดาห์”
เมิ่งจิ้งถิงเข้าใจแจ่มแจ้ง “สัปดาห์นี้ผมจะมา”