เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 256 วันนี้ ในที่สุดสิ่งเหล่านั้นก็ไม่ใช่จินตนาการอีกต่อไป
เหยียนซินพูดจบก็โบกมือ ก่อนหมุนตัวเดินจากไป
เวินหร่านยืนอยู่ที่เดิม แอบเหลือบมองโจวฉีเซียว พอเห็นว่าแววล้อเลียนในดวงตาของเขาปิดไม่มิด ใบหน้าของเธอก็แดงก่ำด้วยความเขินอาย
“กินอิ่มดีไหม พี่สาวเสี่ยวหราน แอบกินอะไรมาเหรอ?”
เซิงชิงกะพริบตาปริบ ๆ เขาใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางพวกผู้ชายหยาบกระด้างที่ไม่เคยพอใจกับความต้องการของตัวเอง แม้ในใจจะบริสุทธิ์ แต่ในหัวกลับไม่บริสุทธิ์ไปนานแล้ว
แค่คิดเล็กน้อยก็เข้าใจทันที เขาตบต้นขาฉาด “ฉันรู้แล้ว ฉันรู้แล้ว! หมายถึงพี่สาวเสี่ยวหรานกินหัวหน้า…”
ยังพูดไม่ทันจบ เวินหร่านก็ยกมือขึ้นปิดปากเซิงชิง
“หึ…” คราวนี้ถึงตาโจวฉีเซียวกลั้นหัวเราะไม่อยู่จนหลุดเสียงออกมา
เวินหร่านใช้อีกมือเกาแก้มที่ร้อนผ่าวเบา ๆ