เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 255 ข้ามภูเขาและทะเลเพื่อเธอเท่านั้น
“ใช่แล้ว อาชิงผมสีทอง”
แม้เซิงชิงจะโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่ในใจของเวินหร่าน เขาก็ยังเป็นเด็กที่โตไม่เต็มที่อยู่ดี ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่าคำพูดของเหยียนซินก็ไม่ได้ผิดอะไร
ในที่สุดอู๋จี้ก็ทนฟังต่อไปไม่ไหว เขาเดินเข้ามาด้วยท่าทีตื่นเต้น “นักศึกษาเวินหร่าน! เธอจะฝากอนาคตไว้กับคนแบบนี้ได้ยังไง… คนแบบ…” คำว่า ‘ขยะ’ วนอยู่ในปากรอบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะกลืนมันกลับลงไป “เขาคิดจะฮุบมรดกครอบครัวเธอที่ไม่มีทายาทชายน่ะสิ!”
ฮุบมรดกครอบครัวไร้ทายาทชายอะไรกัน?
ด้วยทรัพย์สินของโจวฉีเซียว รวมถึงทรัพย์สินที่เขามอบให้เธอ ดูเหมือนคนที่จะฮุบมรดกครอบครัวไร้ทายาทชาย น่าจะเป็นเธอมากกว่า
เวินหร่านขมวดคิ้ว “คุณยังไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ จะพูดใส่ร้ายเขาลอย ๆ แบบนี้ได้ยังไง?”
“เวินหร่าน! เขาน่ะคือ…” อู๋จี้ยังพูดไม่ทันจบ ขบวนรถของคณะสำรวจก็ค่อย ๆ แล่นเข้ามาจากระยะไกล
เหยียนซินรีบดึงอู๋จี้ไว้ “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเรื่องนี้”
ทันทีที่พูดจบ รถก็หยุดลง