กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 254 ชื่อเสียงโจวฉีเซียวถูกทำลาย
“ไอ้หนุ่มทิ้งเธอไว้แล้วเดินหนีไปเองงั้นเหรอ?” น้ำเสียงของโจวฉีเซียวเห็นได้ชัดว่าไม่ค่อยดีนัก
เวินหร่านกลัวว่าโจวฉีเซียวจะกลั่นแกล้งเจียงจี้หลิว จึงรีบอธิบาย “ฉันไม่กลัวแล้ว! เมื่อกี้บรรยากาศมันพาไป เลยรู้สึกวังเวงนิดหน่อย… อีกอย่างดึกขนาดนี้แล้ว พวกเขาพักอยู่ที่นี่ก็ไม่สะดวก!”
ตอนนี้ในหัวและหัวใจของเวินหร่านเต็มไปด้วยเรื่องซุบซิบนินทา แถมยังกินอิ่มจนสมองทำงานช้าลง และในห้องก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ
ยิ่งรู้ว่าเจียงจี้หลิวพักอยู่ชั้นล่าง เธอก็ยิ่งไม่มีอะไรให้ต้องกลัว
โจวฉีเซียวมองรอยยิ้มที่เวินหร่านยกขึ้นมา และรู้ว่าเธอไม่อยากให้เขารู้สึกผิดหรือเป็นห่วง
ในใจของเขายิ่งรู้สึกขมขื่น แต่สีหน้ากลับไม่แสดงออก เขายกมุมปากขึ้น บังคับตัวเองให้เผยรอยยิ้ม
“เหมียนเหมียน… ขอโทษ…”
“ถ้าคุณกล้าพูดว่าขอโทษ สิ้นเดือนนี้ฉันจะไม่ไปหาคุณ!” เวินหร่านส่งเสียงฮึดฮัด “ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป แล้วมีคนถามว่าทำไมคุณถึงขอโทษฉัน คุณจะตอบยังไง? จะบอกว่ากลางดึกฉันกลัวผี จนร้องกระซิก ๆ อยู่ในอ้อมกอดคุณไม่ได้งั้นเหรอ? คนที่ขายหน้าคือคุณหรือฉันกันแน่!”
คราวนี้โจวฉีเซียวถูกเธอทำให้ขำจริง ๆ เขาส่ายหน้าอย่างจนปัญญา