กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 212 แหวนอัญมณีสีน้ำเงิน
“ไม่มี...” เซิงชิงพูดได้ครึ่งประโยคก็พลันนึกขึ้นได้ เขาตบต้นขาตัวเองฉาดใหญ่ “มี! มีสิ!”
จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองฟ้าอย่างหมดแรง ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูชื่อหน่าด้วยน้ำเสียงลึกลับ “หัวหน้าให้ฉันแสดงบทคนรักลับของเขาให้ดี แล้วก็ต้องปิดบังพี่สาวเสี่ยวหราน”
พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็มีเรื่องอยากพูดขึ้นมาทันที “โชคดีที่มันเป็นเรื่องหลอก ๆ ไม่อย่างนั้นการปิดบังพี่สาวเสี่ยวหรานก็คงดูเหมือนว่าฉันมีอะไรกับหัวหน้าจริง ๆ”
“แค่นี้?” ชื่อหน่ารู้เรื่องนี้อยู่แล้ว แถมก่อนหน้านี้เธอยังช่วยผลักดันอยู่เบื้องหลังด้วย ไม่อย่างนั้นเรื่องคงไม่ลุกลามเร็วขนาดนี้
“หา! แล้วมีอะไรอีก?” คราวนี้ถึงตาเซิงชิงสงสัยบ้าง