ตอนที่ 213 เวินเหมียนเหมียนหวานดั่งน้ำผึ้ง

ตอนที่ 213 เวินเหมียนเหมียนหวานดั่งน้ำผึ้ง

เวินหร่านขมวดคิ้วทันที พูดด้วยสีหน้าจริงจังเป็นพิเศษว่า “ดวงตาของคุณเป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินไม่ได้ จะเอาของธรรมดาแบบนี้มาวัดค่าได้ยังไง!”

พูดจบเธอก็ยิ้มหวาน ก่อนขยับเข้าไปจูบริมฝีปากล่างของโจวฉีเซียวหนึ่งครั้ง “ถ้างั้นจูบทุกครั้งต่อจากนี้ของฉัน ยกให้คุณทั้งหมดดีไหม?”

จู่ ๆ โจวฉีเซียวก็รู้สึกว่ากลิ่นผลไม้หอมหวานสดชื่นนั้นหอมหวานสุดขีด

เขารู้สึกว่าตัวเองถูกพิษที่มีชื่อว่าเวินหร่านเข้าแล้ว และบนโลกนี้ก็มีเพียงเธอเท่านั้นที่ช่วยเขาได้

หากไม่มีเธอ เขาคงเน่าเปื่อยและความตายไป

จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเซิงชิงเคยพึมพำว่า เวลารักใครสักคน จะได้กลิ่นจากตัวอีกฝ่ายที่คนอื่นไม่ได้กลิ่น เรียกว่าอะไรนะ…ฟีโรโมนหรือเปล่า?