เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 211 เวินหร่าน ฉันรักเธอ
“เอ๊ะ?!” เวินหร่านรู้สึกเพียงโลกหมุนคว้าง ยังไม่ทันได้สติ ชายหนุ่มก็พาเธอเข้ามาในห้องนอน พอเธอคิดจะดิ้นรนก็ถูกโยนลงบนที่นอนนุ่มนิ่ม
โจวฉีเซียวโน้มตัวตามลงมาในทันที มือทั้งสองข้างค้ำอยู่ข้างลำตัวเธอ ร่างสูงแขวนอยู่เหนือร่างของเธอ
ดวงตาสีฟ้าเข้มของเขาหันย้อนแสง จึงดูดำมืดลึกล้ำ ราวกับกระแสน้ำวนใต้ทะเลลึกที่กำลังจะดูดเธอเข้าไปสู่การทำลายล้าง
ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายมาหาเรื่องถามเอาความแท้ ๆ ทำไมแค่พลิกสถานการณ์ครั้งเดียว กลับกลายเป็นว่าเธอเสียเปรียบไปได้ล่ะ?!
เวินหร่านรีบทำหน้าขึงขัง กระแอมเบา ๆ แล้วเลียนแบบท่าทางกวนประสาทของโจวฉีเซียวก่อนหน้านี้ “เริ่มแต่งเรื่องได้แล้ว ฉันอยากรู้ว่าคุณจะแต่งยังไง!”
เรื่องในตอนนั้นไม่มีอะไรน่าภูมิใจแม้แต่น้อย
โจวฉีเซียวที่ไม่เคยสนใจว่าคนนอกจะมองเขาอย่างไร กลับรู้สึกพูดออกมาได้ยากในเวลานี้
คนที่มองใจคนได้แม่นยำอย่างเขา กลับเดาไม่ออกชั่วขณะว่าเด็กสาวจะโกรธหรือหัวเราะเยาะเขาหลังจากได้ฟัง
เขาก้มลงจ้องดวงตากลมโตสีดำสนิทของเวินหร่าน ดวงตาคู่นั้นทำให้ผู้คนรู้สึกสงบใจ