กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 177 ยัยตัวน้อยเนรคุณ
เวินหร่านกล้าพูดแบบนี้ออกมา ย่อมคิดคำพูดต่อจากนั้นไว้แล้ว เธอก้มหน้าลงอย่างเขินอายทันที “ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดเอง เป็นพี่สาวชื่อหน่าที่เห็นฉันดูหงอย ๆ แล้วบอกมา”
ดวงตาของโจวเซียวเฉินกลอกไปมา ชื่อหน่าชอบเวินหร่านเข้าจริง ๆ งั้นเหรอ?
“เหมียนเหมียน ถึงชื่อหน่าจะเป็นคนของนายท่านสิบ แต่เธอก็ควรติดต่อกับเธอให้น้อยหน่อย คนคนนี้ชอบ…”
เขายังพูดไม่ทันจบ ชื่อหน่าก็ผลักประตูเข้ามาแล้วนั่งลงข้างเวินหร่านอย่างสนิทสนม
โจวเซียวเฉินเหลือบมอง ต่างจากแอปเปิ้ลที่เขาปอกจนขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อโดยสิ้นเชิง จานผลไม้ที่ชื่อหน่านำมานั้นประณีตมาก
ใส่ใจจริง ๆ
เวินหร่านมองไปทางชื่อหน่า แล้วกล่าวขอบคุณเสียงอ่อน
ชื่อหน่าเองก็เหลือบมองจานผลไม้