เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 178 เวินหร่านจะกลับประเทศ
เจียงจี้หลิวพูดจบก็ยกมือกอดอก แล้วใช้คางบุ้ยไปทางโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะกลาง
เวินหร่านพยายามกดมุมปากที่แทบจะยกขึ้นฟ้าเอาไว้ ก่อนจะประคองโทรศัพท์มือถือของเจียงจี้หลิวด้วยสองมือราวกับกำลังรับราชโองการ จากนั้นก็กระโดดตึงตังกลับไปข้างโซฟา
“ปลดล็อกให้หน่อย!”
เจียงจี้หลิวมองเวินหร่านที่ก่อนหน้านี้ห่อเหี่ยวราวกับมะเขือยาวเน่า ในที่สุดก็กลับมามีจิตวิญญาณขึ้นมาบ้าง
แววตาของเขาจึงมีรอยยิ้มแต้มอยู่เล็กน้อย
“มา ๆ พูดอะไรเพราะ ๆ ให้ฟังหน่อย!”
เวินหร่านกลอกตา แต่ก็ยังเอ่ยชมออกมา “พี่ชายแสนดีผู้หล่อเหลาเท่ระเบิด หาใครเทียบได้ทั้งบนฟ้าและใต้หล้า ในโลกนี้ไม่มีคนที่สองอีกแล้ว!”
เจียงจี้หลิวถูกชมจนรู้สึกเขินอยู่บ้าง เขาหลุดหัวเราะออกมา ก่อนจะทำเป็นเชิดหน้าขึ้นอย่างหยิ่งยโส แล้วค่อย ๆ ยกมือขึ้นราวกับกำลังประทานความเมตตา