กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 176 โจวต้าเหนี่ยวล่องหน
ชื่อหน่ากระแอมเบา ๆ
เซิงชิงเพิ่งมีจิตสำนึกว่าตัวเองเกือบพูดหลุดออกไป หัวหน้าสั่งไว้ว่าห้ามพูดถึงเขาเด็ดขาด!
เขารีบร้องโอ๊ยออกมา “หัว…หัวปวดมาก…อ๊าก!”
เวินหร่านรีบตบข้างเตียงเบา ๆ “ถ้าอย่างนั้นรีบนั่งลงสิ!”
แต่หางตาของเธอกลับเหลือบมองกระป๋องลูกพีชที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงตลอดเวลา
ตอนเด็ก ๆ ทุกครั้งที่เธอไม่สบายเป็นไข้ พ่อจะซื้อพีชกระป๋องยี่ห้อนี้ให้เธอ