ตอนที่ 163 ฉัน…ตัดใจไม่ลง

ตอนที่ 163 ฉัน…ตัดใจไม่ลง

“ก็…” เวินหร่านเงยหน้าขึ้น กำลังจะพูด แต่ก็กลัวโจวฉีเซียวหัวเราะเยาะเธอ

แต่ในห้องทั้งว่างเปล่าและเย็นยะเยือก ถ้าวางสาย เธอก็จะเหลืออยู่คนเดียวอีก…

ทันใดนั้นกิ่งไม้ด้านนอกหน้าต่างก็ไหวไปมา ทำเอาเวินหร่านตกใจจนมุดกลับเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง

มือของโจวฉีเซียวที่วางอยู่บนเข่าและเคาะเป็นจังหวะเนือย ๆ พลันหยุดลง เขาเข้าใจทันทีว่าเวินหร่านกลัวอะไร

เขากลั้นยิ้ม “เวินเหมียนเหมียน เธอคงไม่ได้กลัวผีหรอกใช่ไหม”

เมื่อถูกจี้ใจดำ เวินหร่านก็รู้สึกเขินเล็กน้อย

เธอโผล่ใบหน้าออกมาครึ่งหนึ่งจากผ้าห่ม แล้วเถียงอย่างรักษาหน้าตาว่า “ไม่ใช่สักหน่อย ก็แค่…แค่ไฟถนนข้างนอกมันเขียววาบ ๆ แสงสั่นไหวจนฉันนอนไม่ค่อยหลับ…”