กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 162 วิดีโอคอล
ทันทีที่เวินหร่านปล่อยมือ บอดี้การ์ดหัวโล้นก็ลดโทรศัพท์ที่กำลังยกขึ้นถ่ายรูปลง เขามองชื่อหน่าอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง ก่อนจะหลบซ่อนตัวไปอย่างกับภูตผี
เมื่อเวินหร่านเห็นว่าเขาหายไปแล้ว ก็รีบประคองมือของชื่อหน่าด้วยสองมือแล้วถามอย่างเป็นห่วง “พี่สาวชื่อหน่า มือของพี่สาวบาดเจ็บหรือเปล่า”
ชื่อหน่ายังไม่ทันได้พูดอะไร
บอดี้การ์ดหัวโล้นคนนั้นก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าต่างอีกครั้ง สายตาจับจ้องไปยังมือของทั้งสองคนที่สัมผัสกัน ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นอย่างเงียบ ๆ
คราวนี้เวินหร่านเองก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
เธอรีบปล่อยมือทันที แล้วคนคนนั้นก็หายตัวไปอีกครั้ง
เวินหร่านเม้มริมฝีปากล่าง สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง