ตอนที่ 164 เหรอ? เจ้าตัวน้อยของฉันชอบก็พอ

ตอนที่ 164 เหรอ? เจ้าตัวน้อยของฉันชอบก็พอ

คำพูดหวานเลี่ยนประโยคนั้นทำให้เวินหร่านลืมลมหายใจไปชั่วขณะ

พอตั้งสติได้ หัวใจของเธอก็เริ่มเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง

เวินหร่านรีบยกมือขึ้นกุมหัวใจตัวเอง

เธอ…เธอเป็นโรคอะไรหรือเปล่า

“หรานเป่า คิดถึงฉันไหม” คืนนี้ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสองคนได้พูดคุยเรื่องเรื่อยเปื่อยกัน โจวฉีเซียวรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองค่อย ๆ อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เวินหร่านคงตอบออกมาโดยไม่ต้องคิด เธอจะพูดว่าคิดถึงอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย แล้วทำให้โจวฉีเซียวดีใจจนยิ้มไม่หุบ

แต่ตอนนี้…ดวงตาของเธอกลอกไปมา

คิดถึง หรือไม่คิดถึง…

เธอกลับลังเลขึ้นมา